مقدمه ای بر اویونیک برای مهندسان

از زمانی که برادران رایت به هوا رفتند، هوانوردی یکی از رشته های مهندسی بوده که سریع ترین تغییر را داشته است.

در ابتدا، خلبانان هواپیماها را به تنهایی و با مهارت به پرواز در می آوردند.

اما همانطور که فناوری هوانوردی بهتر شده است، سیستم هایی که هواپیماهای مدرن را در هوا نگه می دارند نیز بهتر شده اند.

اویونیک بخشی از مهندسی است که با طراحی، ساخت و نگهداری سیستم های الکترونیکی سروکار دارد که همه چیز را از موتورهای هواپیما و کنترل پرواز گرفته تا سیستم های ارتباطی و ناوبری آن را کنترل می کند.

پرواز مدرن بدون هواپیماهای اویونیک ممکن نیست.

در این مقاله، من در مورد دنیای جذاب اویونیک صحبت خواهم کرد و توضیح خواهم داد که چرا هر مهندس مشتاقی باید در مورد آن بداند.

مقدمه ای بر اویونیک

تعریف رسمی:

طراحی و تولید وسایل الکتریکی و الکترونیکی هوابرد؛ اصطلاح از الکترونیک هوانوردی گرفته شده است.

مقدمه ای بر اویونیک در مهندسی

اویونیک ترکیبی از دو کلمه "هوایی" و "الکترونیک" است. این نام برای سیستم های الکتریکی مورد استفاده در هواپیماها، سفینه های فضایی و ماهواره های ساخت بشر است.

این سیستم ها برای هواپیماهای مدرن بسیار مهم هستند زیرا در مواردی مانند کنترل موتور، سیستم های کنترل پرواز، ناوبری، ارتباطات، سیستم های روشنایی، تشخیص تهدید، سیستم های سوخت، سیستم های الکترواپتیک (EO/IR)، رادار آب و هوا، مانیتورهای عملکرد، و بیشتر.

هدف این مقاله ارائه یک نمای کلی از اویونیک و بخش های مختلف آن است.

سیستم های ناوبری

ناوبری یکی از مهم ترین سیستم های اویونیک مورد استفاده در هواپیماهای مدرن است.

سیستم‌های ناوبری به خلبانان کمک می‌کنند تا بفهمند کجا بالای سطح زمین هستند و هواپیما را به جایی که باید برود برسانند.

در گذشته هواپیماها از برنامه های رادیویی و ناوبری اینرسی روی زمین استفاده می کردند. از سوی دیگر، اویونیک مدرن راه طولانی را پیموده است و اکنون از سیستم‌های ماهواره‌ای مانند GPS و WAAS برای ارائه اطلاعات دقیق‌تر و مطمئن‌تر مکان استفاده می‌کند.

اویونیک های مدرن دارای قطعات اضافی برای بهبود قابلیت اطمینان سیستم های ناوبری هستند.

به عنوان مثال، GPS به عنوان راه اصلی برای یافتن راه شما و رادیوها به عنوان پشتیبان در مواقع اضطراری استفاده می شود.

این اطمینان می دهد که هواپیما حتی اگر سیستم ناوبری اصلی از کار بیفتد همچنان ایمن خواهد بود.

ملزومات قانونی

قبل از برخاستن، اداره هوانوردی فدرال (FAA) می خواهد که همه هواپیماها یک سیستم اویونیک نصب شده باشند.

قوانین اطمینان می دهند که سیستم های اویونیک هواپیما استانداردهای ایمنی خاصی را رعایت کرده و با آخرین فناوری به روز هستند.

FAA همچنین می‌خواهد که سیستم‌های اویونیک به طور منظم بازرسی و تعمیر شوند تا از ادامه کار آنها اطمینان حاصل شود.

سیستم ها و دستگاه های اویونیک

توابع سیستم های اویونیک

سیستم های اویونیک در هواپیما کارهای مختلفی انجام می دهند، مانند:

• کنترل موتور: کنترل و مدیریت موتورهای هواپیما.
• سیستم های کنترل پرواز: اطمینان از حرکت و حرکت هواپیما در جهت درست.
• ناوبری: فهمیدن اینکه هواپیما کجا و چگونه است
• ارتباطات: به شما امکان می دهد با هواپیماها و ایستگاه های دیگر روی زمین صحبت کنید.
• ضبط‌کننده‌های پرواز: اطلاعات مربوط به یک پرواز را ضبط می‌کند تا بتوان پس از تصادف به آن رسیدگی کرد.
• سیستم‌های روشنایی: به پروازها اجازه می‌دهد تا با تابش نور، برخاسته و فرود آیند.
• تشخیص تهدید: یافتن تهدیدات احتمالی و اطلاع رسانی به خدمه در مورد آنها.
• سیستم های سوخت: مدیریت و پیگیری میزان مصرف سوخت.
• سیستم های الکترواپتیک و مادون قرمز (EO/IR): به خلبانان کمک می کنند در شرایط دید کم بهتر ببینند.
• رادار آب و هوا: فهمیدن و نشان دادن وضعیت آب و هوا.
• مانیتورهای عملکرد: پیگیری و نشان دادن داده‌های مربوط به عملکرد هواپیما.

موقعیت مکانی سیستم های اویونیک

تجهیزات اویونیک معمولاً در کابین خلبان هواپیما یافت می شود.

کابین خلبان جایی است که سیستم های کنترل، نظارت، ارتباطات، ناوبری، آب و هوا، ضد برخورد و سایر سیستم ها در آن قرار دارند.

یک سیستم اویونیک اولیه از چندین بخش مانند ارتباطات، ناوبری، مدیریت نمایشگر، نورافکن هلیکوپترهای پلیس و غیره تشکیل شده است.

پروتکل های دیتابیس اویونیک

پروتکل های دیتابیس اویونیک توسط شبکه های هواپیما برای اتصال سیستم های اویونیک هواپیماهای نظامی و تجاری استفاده می شود.

این پروتکل‌ها سیستم‌های مختلف را قادر می‌سازد تا اطلاعات را به اشتراک بگذارند، که برای عملیات پروازی کارآمد و ایمن ضروری است.

منابع برق

اکثر هواپیماها از سیستم های 14 یا 28 ولتی DC برای تامین انرژی سیستم های اویونیک خود استفاده می کنند.

اما هواپیماهای بزرگتر و پیچیده تر از منابع برق متناوب با ولتاژ بالاتر برای تامین انرژی سیستم های اویونیک خود استفاده می کنند.

اویونیک و ایمنی هوانوردی

اویونیک بخش مهمی از ایمنی و کارایی هوانوردی است زیرا ابزار و وسایل الکترونیکی مورد نیاز هواپیماها را برای اجتناب از خطرات یا مقابله با آنها، جهت یابی، برقراری ارتباط و کار خوب می دهد.

سیستم‌های اویونیک مدرن راه‌حل‌هایی را ارائه می‌کنند که برای پروازهای طولانی‌تر، ایمن‌تر و کارآمدتر در هر فضای هوایی یا آب‌وهوایی به قدرت محاسباتی زیادی نیاز دارند.

بهبود برنامه ریزی پرواز و برنامه های هشدار

فن‌آوری اویونیک همچنین می‌تواند به خطوط هوایی تجاری، هوانوردی شرکت‌ها و عملیات هلیکوپتر کمک کند تا با ارائه اطلاعات دقیق آب‌وهوا پیش از موعد، برنامه‌ریزی پرواز و هشدار را بهبود بخشند.

این اطلاعات می‌تواند به کاهش تلفات و ایمن‌تر کردن کارها کمک کند، زیرا به توزیع‌کنندگان اجازه می‌دهد مسیرهای جایگزینی را انتخاب کنند که کمترین میزان گاز را مصرف می‌کنند و کمترین احتمال را دارند که در اثر آب و هوای بد خراب شوند.

همچنین، خلبانان زمانی می توانند تجربه بهتری را به مسافران خود ارائه دهند که دقیقاً بدانند چه چیزی از آب و هوا و چه زمانی انتظار آن را داشته باشند.

افزایش ایمنی

خلبانان می توانند با دریافت اطلاعات از سایر هواپیماها و سیستم های روی زمین از برخوردهای احتمالی و سایر خطرات جلوگیری کنند.

سیستم‌های هشدار ترافیک و اجتناب از برخورد (TCAS) از فناوری اویونیک استفاده می‌کنند تا خلبانان را متوجه شوند که هواپیماهای دیگر در نزدیکی هستند و به آنها کمک می‌کند از برخوردهای احتمالی جلوگیری کنند.

ایمنی هواپیما و مسافران آن نیز به رادار آب و هوا و سیستم های ناوبری ماهواره ای بستگی دارد.

آینده اویونیک

انتظار می‌رود که اویونیک در چند سال آینده به لطف پیشرفت‌های فناوری که به رابط‌ها، صفحه‌نمایش‌های لمسی، حسگرها و اتوماسیون با کاربری آسان‌تر منجر می‌شود، تغییرات زیادی کند.

این پیشرفت‌ها خلبانان را ایمن‌تر کرده و از محیط اطراف خود آگاه‌تر می‌کنند.

پیشرفت در قابلیت های اویونیک

اویونیک به سرعت در حال تغییر است و فناوری‌های جدیدی مانند هواپیماهای بدون سرنشین، هوش مصنوعی، بیومتریک، روباتیک، زنجیره بلوکی، سوخت‌های جایگزین و هواپیماهای الکتریکی در حال تغییر هستند.

تا سال 2036، صنعت هوانوردی می خواهد تعداد مسافران و بار را تقریبا دو برابر کند.

این امر مستلزم فن آوری های جدید و روش های انجام کارها برای پاسخگویی به تقاضا است.

این می تواند شامل صفحه نمایش های بزرگتر در عرشه پرواز، ابزارهایی باشد که دید در تاریکی را آسان تر می کند و حسگرهایی که می توانند از میان ابرها یا مه ببینند.

قابلیت اتصال در کابین خلبان

در طی پنج سال آینده، نحوه استفاده از اتصال در کابین خلبان احتمالا تغییر خواهد کرد.

عملیات مبتنی بر مسیر و پیوند داده های پیشرفته رایج تر خواهند شد.

این فناوری‌ها به خلبانان کمک می‌کنند تا تغییرات آب‌وهوا، ترافیک هوایی و سایر مواردی که بر عملیات پرواز تأثیر می‌گذارند را بهتر پیش‌بینی کنند و به آن واکنش نشان دهند.

پیشرفت در سیستم های هواپیمای بدون سرنشین

طی ده سال آینده، فناوری سیستم های هواپیمای بدون سرنشین نیز احتمالاً بهتر خواهد شد.

Textron Systems و سایر شرکت‌ها در حال کار بر روی ویژگی‌های جدیدی برای این سیستم‌ها هستند که می‌تواند استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین را در موقعیت‌های مختلف آسان‌تر کند.

تغییرات در بازارهای هوانوردی

همچنین انتظار می رود که بازارهای هواپیمایی در سراسر جهان تا سال 2025 تغییرات زیادی داشته باشند.

انتظار می رود چین از ایالات متحده به عنوان بزرگترین بازار مسافرت هوایی جهان عبور کند و انتظار می رود هند از رتبه هفتم به سوم برسد.

این تغییرات می تواند باعث شود خطوط هوایی بیشتر با یکدیگر رقابت کنند زیرا به دنبال راه هایی برای متفاوت بودن از رقبای خود هستند.

همچنین، ممکن است هواپیماهای جدیدی را در آسمان از شرکت هایی مانند Eviation Alice ببینیم که در حال ساخت هواپیماهای الکتریکی هستند که برای استفاده تجاری تایید شده اند.

آموزش و صدور گواهینامه هوانوردی (نمونه ایالات متحده)

برای تبدیل شدن به یک تکنسین یا مهندس اویونیک، باید یک برنامه آموزشی را به پایان برسانید که حدود 2000 ساعت طول می کشد و شامل تجربه عملی است.

اداره هوانوردی فدرال (FAA) باید برنامه آموزشی را تأیید کند، و نامزد همچنین باید گواهینامه Airframe and Powerplant (A&P) را دریافت کند.

مقررات FAA همچنین می گوید که داوطلب باید حداقل 18 سال سن داشته باشد، به خوبی انگلیسی صحبت کند و آزمون های کتبی، شفاهی و عملی را پشت سر بگذارد.

تخصص در نقش های مختلف

تکنسین های اویونیک می توانند تکنسین های نیمکت، عیب یاب سیستم، یا تکنسین های خط، از جمله موارد دیگر باشند.

هر نقش به مجموعه ای از مهارت ها و تجربه های متفاوت نیاز دارد، بنابراین داوطلبان باید به دنبال آموزش مناسب برای پاسخگویی به نیازهای نقش مورد نظر خود باشند.

گزینه هایی برای دنبال کردن یک شغل در اویونیک

تکنسین های اویونیک می توانند فقط با مدرک دیپلم دبیرستان یا معادل آن شغل پیدا کنند و در حین کار یاد بگیرند.

آنها همچنین می توانند مدرک کاردانی یا لیسانس خود را در زمینه فناوری خودرو، هوانوردی یا مهندسی برق دریافت کنند.

مدارس و مقاطع تحصیلی مختلف برای هر مسیر آموزشی شرایط متفاوتی دارند.

مهارت های حرفه ای در اویونیک

تکنسین های اویونیک همیشه باید مواردی مانند توجه به جزئیات، قابلیت اطمینان و توانایی تفکر تحلیلی را نشان دهند.

تکنسین های اویونیک باید در مورد چیزهایی مانند FAA، ابزارهای دستی و سیستم های الکتریکی بدانند، اما همچنین باید بتوانند به طور انتقادی فکر کنند و مشکلات را حل کنند تا در هنگام بروز مشکلات، مشکلات را برطرف کنند.

برای اینکه کار در این زمینه خوب پیش برود، باید بتوانید دست ها و چشمان خود را به خوبی حرکت دهید و به جزئیات توجه کنید.

ارتباط و کار تیمی

تکنسین های اویونیک اغلب به صورت تیمی کار می کنند، بنابراین باید بتوانند به خوبی ارتباط برقرار کنند و با افراد دیگر کنار بیایند.

آنها همچنین ممکن است نیاز داشته باشند اطلاعات فنی پیچیده را برای سایر اعضای تیم، خلبانان یا افرادی که در کنترل ترافیک هوایی هستند توضیح دهند، بنابراین توانایی صحبت و نوشتن به خوبی مهم است.

ارتباطات در بسیاری از مشاغل هوانوردی مانند خدمه پرواز، خدمه کابین و کنترل ترافیک هوایی بسیار مهم است، جایی که انتقال واضح پیام می تواند یک موضوع مرگ و زندگی باشد.

کار گروهی به ویژه در مکانیک و مهندسی هوانوردی مهم است، جایی که افراد با انواع مهارت های فنی باید با هم کار کنند تا مطمئن شوند که سیستم ها و ماشین های پیچیده در شکل خوبی نگهداری می شوند.

استقامت بدنی و سازگاری

استقامت و مهارت فیزیکی نیز برای تکنسین های اویونیک مهم است، زیرا ممکن است نیاز به کار در فضاهای تنگ، بالا رفتن از نردبان یا کار در ارتفاع و انجام کارهای تکراری برای مدت طولانی داشته باشند.

همچنین، از آنجایی که فناوری هوانوردی همیشه در حال تغییر است، تکنسین‌های اویونیک باید انعطاف‌پذیر و مایل به یادگیری مهارت‌ها و فناوری‌های جدید باشند تا بتوانند با صنعت همگام شوند.

ویژگی های شخصیتی

اکثر تکنسین های اویونیک افرادی عملی هستند که دوست دارند در خارج از منزل یا روی پروژه هایی کار کنند که می توانند با دستان خود انجام دهند.

آنها همچنین تمایل به تحقیق دارند، به این معنی که آنها بسیار کنجکاو هستند و اغلب دوست دارند تنها باشند.

تکنسین های اویونیک در آزمون مسئولیت اجتماعی به خوبی عمل می کنند، که نشان می دهد آنها خواهان نتایج منصفانه هستند و به طور کلی به مردم اهمیت می دهند.

آنها همچنین تمایل دارند در مقیاس وظیفه شناسی امتیاز بالایی کسب کنند، به این معنی که آنها روشمند، قابل اعتماد هستند و معمولاً کارها را از قبل برنامه ریزی می کنند.

ویدئو: یک مهندس یا تکنسین اویونیک چه می کند؟

نکته: در صورت نیاز دکمه زیرنویس را روشن کنید. اگر با زبان انگلیسی آشنایی ندارید، در دکمه تنظیمات، «ترجمه خودکار» را انتخاب کنید. قبل از اینکه زبان مورد علاقه شما برای ترجمه در دسترس قرار گیرد، ممکن است لازم باشد ابتدا روی زبان ویدیو کلیک کنید.

حقوق تکنسین اویونیک

اطلاعات حقوق و دستمزد

بسته به جایی که نگاه می کنید، متوسط ​​حقوق یک تکنسین اویونیک می تواند متفاوت باشد.

به عنوان مثال، طبق دفتر آمار کار (BLS)، متوسط ​​دستمزد سالانه تکنسین‌های اویونیک در ایالات متحده تا می 2020 66440 دلار بود.

متوسط ​​حقوق یک تکنسین اویونیک 55545 دلار در سال یا 26.7 دلار در ساعت است.

در این زمینه، 10 درصد برتر درآمدها به طور متوسط ​​75000 دلار یا بیشتر در سال درآمد دارند.

موقعیت مکانی می‌تواند بر میزان درآمد یک تکنسین اویونیک نیز تأثیر بگذارد، که بیشترین درآمد را دارند، واشنگتن، کالیفرنیا، نوادا، آلاسکا و اورگان.

عوامل موثر بر حقوق و دستمزد

برخی از مواردی که می تواند بر حقوق یک تکنسین اویونیک تأثیر بگذارد عبارتند از سطح تحصیلات، وظایف و مسئولیت های شغلی خاص آنها، نوع هواپیمایی که روی آن کار می کنند (مانند تجاری، نظامی یا خصوصی) و تقاضا برای مهارت های آنها در این زمینه. بازار کار.

حقوق تکنسین ها همچنین ممکن است تحت تأثیر اندازه شرکتی که در آن کار می کنند و هر گونه گواهینامه اضافی که به دست می آورند، باشد.

سایر ملاحظات حقوق و دستمزد

توجه به این نکته ضروری است که تکنسین های اویونیک ممکن است به صورت ساعتی یا ماهانه دستمزد دریافت کنند و برخی ممکن است پول اضافی مانند اضافه کاری یا پاداش دریافت کنند.

طبق BLS، تولید محصولات و قطعات هوافضا، حمل و نقل هوایی برنامه ریزی شده و فعالیت های پشتیبانی برای حمل و نقل هوایی بیشترین هزینه را برای تکنسین های اویونیک دارند.

در نهایت، مهم است که به یاد داشته باشید که داده‌های حقوق و دستمزد می‌تواند تحت‌تاثیر عوامل اقتصادی و خاص صنعت قرار گیرد، و اینکه درآمدهای فردی بسته به تعدادی از عوامل می‌تواند متفاوت باشد.

عوامل موثر بر هزینه هواپیمای اویونیک

هواپیماهای اویونیک به دلیل موارد زیر گران هستند، مانند:

هزینه مواد

وقتی صحبت از قطعات اویونیک می شود، دقت بسیار مهم است.

سیستم‌های اویونیک به قطعات میکرومکانیکی، مغناطیس‌سنج‌ها و سایر قطعات پیچیده نیاز دارند تا به شکلی که باید کار کنند.

این مواد و قطعات تخصصی گران هستند و به همین دلیل هزینه هواپیمای اویونیک می تواند بسیار بالا رود.

هزینه های نیروی کار

برای ساخت، نصب و تعمیر سیستم های اویونیک به تکنسین ها و مهندسان با آموزش زیاد نیاز است.

این به این دلیل است که سیستم های اویونیک پیچیده هستند و باید توسط افرادی با دانش و مهارت های تخصصی راه اندازی، نگهداری و تعمیر شوند.

به همین دلیل، حقوق این کارگران ماهر می تواند به کل هزینه هواپیمای اویونیک اضافه کند.

گواهی FAA

اداره هوانوردی فدرال (FAA) قوانین سختگیرانه ای در مورد نحوه ساخت و نگهداری سیستم های اویونیکی که در سیستم فضای هوایی ملی کار می کنند، دارد.

صدور گواهینامه FAA یک فرآیند گران قیمت است که شامل آزمایش و ارزیابی سیستم های اویونیک با دقت بسیار زیاد برای اطمینان از رعایت قوانین ایمنی است.

هزینه دریافت گواهینامه FAA می تواند بخش بزرگی از هزینه هواپیمای اویونیک به طور کلی باشد.

حجم تولید محدود

از آنجایی که تعداد زیادی هواپیما در حال استفاده نیست، شرکت های اویونیک قطعات کمتری تولید می کنند، به این معنی که هزینه هر قطعه بیشتر است.

این به این دلیل است که هزینه ساخت یک قطعه منفرد بر روی تعداد کمتری از واحدها پخش می شود و ساخت آن را گران تر می کند.

اویونیک ها گران هستند زیرا از قطعات دقیق ساخته شده اند، نیاز به گواهی FAA دارند و فقط در مقادیر کم ساخته می شوند.

این موارد به هزینه سیستم های اویونیک می افزاید و آنها را به سرمایه گذاری بزرگی برای افرادی که هواپیما دارند یا اداره می کنند تبدیل می کند.

اویونیک در هوانوردی نظامی و تجاری

هوانوردی نظامی و تجاری هر دو از فن آوری اویونیک به طرق مختلف استفاده می کنند. این می تواند به مواردی مانند ناوبری، ارتباطات، کنترل پرواز و شناسایی تهدیدات کمک کند.

سیستم های اویونیک هواپیماهای نظامی به گونه ای ساخته شده اند که استانداردهای سخت گیرانه تری نسبت به سیستم های تجاری داشته باشند. آنها ممکن است دارای ویژگی هایی مانند اقدامات متقابل الکترونیکی، ارتباطات رمزگذاری شده و حسگرهایی باشند که می توانند موشک های ورودی یا هواپیماهای دشمن را شناسایی کنند.

فناوری هوانوردی منجر به توسعه رادار و سیستم‌های ناوبری آب و هوای بهتری شده است که پرواز را ایمن‌تر و کارآمدتر می‌کند و همچنین سیستم‌های مدیریت پرواز پیشرفته‌تری را که می‌تواند در مصرف سوخت صرفه‌جویی کند و آلودگی را کاهش دهد، ایجاد کرده است.

تفاوت بین هوانوردی نظامی و تجاری

از آنجایی که هواپیماهای نظامی با شرایط منحصر به فرد و اغلب دشواری روبرو هستند، سیستم های اویونیک آنها نسبت به هواپیماهای تجاری قوی تر و قابل اعتمادتر هستند.

هواپیماهای نظامی همچنین ممکن است دارای ویژگی های هوایی اضافی مانند ارتباطات رمزگذاری شده، اقدامات متقابل الکترونیکی و سیستم های تشخیص تهدید باشند.

پیشرفت های اخیر در فناوری اویونیک

پیشرفت‌های اخیر در فناوری اویونیک منجر به ویژگی‌های جدیدی مانند سیستم‌های fly-by-wire، نمایشگرهای کاملاً الکترونیکی و ارتباط از طریق فیبر نوری شده است.

برخی از فناوری‌هایی که برای ارتش ساخته شده‌اند، اکنون در هواپیماهای غیرنظامی استفاده می‌شوند.

از دیگر کاربردهای جالب فن آوری اویونیک در هوانوردی نظامی و تجاری می توان به سیستم های دید مصنوعی، نمایشگرهای هدآپ، سیستم های واقعیت افزوده، وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین و سیستم های فرود دقیق اشاره کرد.

فن آوری های اویونیک نسل بعدی

تحقیقات جدیدی بر روی نسل بعدی فن‌آوری‌های اویونیک، مانند هواپیماهای هیبریدی الکتریکی با باتری یا سلول‌های سوختی، سیستم‌های ناوبری پیشرفته که از کنترل ترافیک هوایی مبتنی بر ماهواره استفاده می‌کنند، و سیستم‌های کنترل پرواز مستقل که می‌توانند برای نظامی و غیرنظامی استفاده شوند، در حال انجام است. اهداف

به طور کلی، فناوری اویونیک همچنان بخش مهمی از هوانوردی نظامی و غیرنظامی است و هواپیماها را ایمن تر، کارآمدتر و قادر به انجام کارهای بیشتر می کند.

موارد استفاده کنید

مورد استفاده در:	شرح:
سیستم های ناوبری	اویونیک بدون سیستم ناوبری نمی تواند کار کند. آنها جی پی اس، ناوبری اینرسی و سیستم های دیگری دارند که به خلبانان کمک می کند تا بفهمند کجا هستند و چگونه با خیال راحت تردد کنند. این سیستم‌ها از حسگرها، رایانه‌ها و نرم‌افزار استفاده می‌کنند تا خلبانان را در زمان واقعی اعلام کنند که کجا هستند، با چه سرعتی پیش می‌روند و در چه ارتفاعی قرار دارند.
سیستم های کنترل پرواز	روش مهم دیگری که از اویونیک استفاده می شود در سیستم های کنترل پرواز است. این سیستم ها از حسگرها و برنامه های کامپیوتری برای ثابت نگه داشتن هواپیما و کنترل آن در هوا استفاده می کنند. آنها می توانند به خلبانان کمک کنند تا ارتفاع، سرعت و جهت خود را حفظ کنند و همچنین مراقب تلاطم و سایر شرایط موجود در هوا باشند.
سیستم های ارتباطی	یکی دیگر از بخش های مهم اویونیک، سیستم های ارتباطی است. رادیوها، فرستنده‌ها و سایر دستگاه‌ها در این سیستم‌ها وجود دارند که به خلبانان اجازه می‌دهند با افراد روی زمین، سایر خلبانان و سایر بخش‌های زیرساخت هوانوردی صحبت کنند. سیستم های ارتباطی به خلبانان کمک می کند تا اطلاعات به روز در مورد آب و هوا، دستورالعمل های کنترل ترافیک هوایی و سایر اطلاعات مهم را دریافت کنند.
سیستم های ایمنی	سیستم های اویونیک همچنین می توانند ویژگی های ایمنی مانند اجتناب از برخورد، تشخیص و هشدار در مورد زمین و استفاده از رادار آب و هوا داشته باشند. این سیستم ها از حسگرها، الگوریتم ها و نرم افزارها برای یافتن و مقابله با خطرات احتمالی استفاده می کنند. این به ایمنی هواپیما و مسافرانش کمک می کند.
مدیریت موتور	اویونیک همچنین می تواند برای کنترل موتورهای هواپیما استفاده شود. در این سیستم ها از سنسورها و کامپیوترها برای پیگیری عملکرد موتور، مصرف سوخت و سایر عوامل استفاده می شود. این به خلبانان امکان می دهد عملکرد موتور را بهبود بخشند و در مصرف سوخت صرفه جویی کنند.

نتیجه

همانطور که دیدیم، اویونیک بخش مهمی از هوانوردی مدرن است.

وظیفه آن اطمینان از ایمن بودن و اجرای روان پروازها و همچنین صرفه جویی در مصرف سوخت و کاهش آلودگی است.

اما با تغییر هوانوردی، وظایفی که مهندسان اویونیک باید انجام دهند نیز تغییر خواهد کرد.

همانطور که هواپیماهای خودران رایج تر می شوند و نیاز به داده ها و تجزیه و تحلیل در زمان واقعی افزایش می یابد، هواپیماهای اویونیک به بخش مهمتری از آینده هوانوردی تبدیل خواهند شد.

و آینده برای افرادی که می خواهند در صنعت اویونیک کار کنند خوب به نظر می رسد.

با توجه به اینکه نیاز به مهندسان بسیار ماهر اویونیک در حال افزایش است، فرصت های تقریباً بی پایانی برای رشد شخصی و حرفه ای وجود دارد.

بنابراین، اویونیک رشته‌ای است که باید به آن توجه کنید، چه یک مهندس با تجربه هستید یا تازه شروع به کار کرده‌اید.

هرگز زمان بهتری برای غواصی در دنیای جذاب اویونیک، با چالش های منحصر به فرد، فناوری پیشرفته و نقش مهم در دنیای هوانوردی وجود ندارد.